İranlı yönetmen Saman Salour'un yazıp yönettiği benim için bu yılın en büyük keşfi olan Mohsen Namjoo'nun da postacı rolünde oynadığı insan ve yalnızlık ekseninde dahice çekilmiş bir film.
Başkalarına olan ihtiyacımızın ve temelde sevmenin kaçınılmaz yazgımız olduğunu imkansız bir coğrafyada imkansız aşkları anlatıyor. Filmin baş karakter oyuncusu Sadri , kaza geçirmiş ve arabası karla kaplanmış ölü bir kadına aşık olur. Sadri'nin aşık olduğu ölü kadınla olan sahneleri benzersizdir. O sahnelerde insan doğasının sevmeye olan susuzluğu çırılçıplak önümüze konur. Dehşete kapılırsınız .
Düşünmek lazım , Sadri'nin ölü bir kadına olan aşkı mı yoksa bizim yaşadıklarımız mı aşk ? Sadri'nin ölü kadına duygularını ifade edişi kelimelerle anlatılamayacak kadar şiirsel.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder